Ana sayfa Özel Günler 17 Ağustos Depremi 17 Ağustos 1999 Depremi Mesajları, 1999 Gölcük Depremi

17 Ağustos 1999 Depremi Mesajları, 1999 Gölcük Depremi

0
17 Ağustos 1999 Depremi Mesajları
17 Ağustos 1999 Depremi Mesajları

17 Ağustos 1999 Depremi Mesajları yazımızla karşınızdayız. Cumhuriyet tarihimizin en acı olaylarından birisi şüphesiz 1999 Gölcük Depremi. Saatler 03.02’yi gösterdiğinde 45 saniye boyunca kimine göre 7,4 şiddetinde kimine göre ise çok daha şiddetli bir şekilde Kocaeli’nin Gölcük ilçesi merkezli büyük bir yer sarsıntısı meydana geldi.

Sonuç tam bir felaketti. 9477’si Kocaeli, 3891’i Sakarya, 2504’ü Yalova, 891’i İstanbul, 270’i Bolu, 268’i Bursa, 86’sı Eskişehir, 3’ü Zonguldak ve 893’ü diğer olmak üzere 18.373 can kaybımız 48.901 yaralımız, 505 sakat kalan vatandaşımız vardı. 285.211 ev, 42.902 işyerinde hasarlar meydana geldi. 133.683 bina ise çöktü.

600.000 kişi evsiz kaldı. 16 milyon insan depremden etkilendi. 17 Ağustos 1999 Depremi, 20. yüzyılın en büyük felaketlerinden biri olarak dünya tarihine geçti. Biz de depremde vefat eden tüm vatandaşlarımıza Allah’tan rahmet diliyor, geride kalanlara sabır ve başsağlığı diliyoruz.

Bu acı günde, sizler için acıları paylaşmak adına 17 Ağustos 1999 Depremi Mesajları derledik. Allahü Teâlâ milletimize bir daha böyle acılar yaşatmasın! Amin!

17 Ağustos 1999 Depremi Mesajları

17 Ağustos 1999 Depremi
17 Ağustos 1999 Depremi
17 Ağustos 1999 Depremi
17 Ağustos 1999 Depremi

Bazı acılar çizilmez.

20. yıl dönümünde Marmara Depremi’nde hayatını kaybeden vatandaşlarımızı rahmetle anıyoruz. Allah tekrarını yaşatmasın.

İnsanın kendi evinin, güvende olabilmek için kaçtığı yere dönüştüğü öyle bir geceyi tekrar yaşamamak dileğiyle…

45 saniye hiç bu kadar uzun olmamıştı…

17 Ağustos 1999 depreminde yaşamını yitirenleri rahmetle anıyoruz, depremi önlemek mümkün değil ama depremin zararlarını en aza indirebiliriz.

Doğdukları, yaşadıkları ev üstlerine betondan yorgan oldu.. Denize adını veren Marmara 17 Ağustos’ta cehennemin yeni adıydı.

Bakmayın siz en uzun gecenin 21 Aralık olduğuna.Bu ülke en uzun gecesini 17 Ağustos 1999’da yaşadı.Allah bir daha yaşatmasın.

Ve tek umut, o soruda saklıydı; “Sesimi duyan var mı?” Cevapsız kalan soruları unutmayacağız…

BUGÜN YAŞAMAK GELMİYOR İÇİMİZDEN!

Saat üçü iki geçe, Ölüm uyandı bir gece. Ve insanlık sınandı. Sesimi duyan var mı?

Öyle bir gece düşününki iyi geceler diye öptüğünüz annenizi, küs arkadaşınızı, kapı önündeki köpeğinizi sabah bulamayacaksınız.

Bazı acılar dilsizdir. Bazı acılar hiç unutulmaz. Rahmetle, özlemle anıyorum.

Marmara depremi yürekleri sarsmaya devam ediyor. Deprem değil çürük yapı öldürür. Çürük yapıyı çürük zihniyet doğurur.

“Sesimi duyan var mı?” dediğimde sesimi duymayanlardı arkadaşlarım. Oysa sadece iki saat önce “görüşürüz” demiştik.

‘Çocuktuk! Önce oynadığımız parklar yok oldu diye ağladık.. Sonra o parkların bir daha hiç dolmayacağını anladık!

Biz, yıkılan bir şehrin ayakta kalan çocuklarıyız. Unutmadık, unutmayacağız.

Bu gece saat 03:02’de yıldızlara bak Türkiye. Tanıdığın yüzler göreceksin. Kısacık ömrün kocaman travması. Acıyla… Gözyaşıyla…

Hoşça kal Adapazarı yazan sokaklarda büyüyen çocuklara hangi Elveda koyabilir?

17 Ağustos 1999’da Türkiye, tarihinin en uzun gecesini yaşadı! 17.840 Vatandaşımız hiç unutulmadı. Mekânları cennet olsun!

“Ders aldık mı?” 17 Ağustos ile ilgili yazılacak, söylenecek, konuşulacak tek şey bu.. Aynı acıları yaşamamak için bir an önce.

Uykudaydı İstanbul, İzmit, Gölcük, Yalova, Düzce, Adapazarı… Sonra çığlıklar ağıtlara, ağıtlar çığlıklara karıştı. O gün sesini duyurmayan tüm vatandaşlarımızı Saygıyla anıyoruz…

17 Ağustos 1999 Depremi Sözleri

17 Ağustos 1999… Saniyeler hiç bu kadar yavaş, hiç bu kadar yıkıcı akmamıştı. Unutmadık…

17 Ağustos Marmara Depremi’nin yıldönümünde, hayatını kaybeden deprem şehitlerimizi rahmetle anıyorum. Rabbim aziz milletimize bir daha böylesi acılar yaşatmasın.

Saat 03.02’ydi. Tüm yaşayanlar eşitti. Artık para geçmiyordu güneş doğana kadar. Hiçbir çalar saate ihtiyaç yoktu artık ve hiçbir çığlık anlatamazdı “Sesimi duyan var mı?” kelimesi anlamını…

BAZI ACILAR VAR Kİ ASLA UNUTULMAZ!!

17 Ağustos 1999 Tarihin bazı an ve kesitlerinde hayat susar, insan sükût eder, yalnızca felaket seslenir, acı dile gelir. 17 Ağustos 1999 tarihi işte böyledir!

Kimi hiç anlamadı kimi terk etti ama biz o sokaklardan hiç vazgeçmedik. Unutmadık unutmayacağız unutanları utandıracağız!

Takvimler 1999 senesinin 17 Ağustos gecesini gösterdiğinde merkez üssü Gölcük olmak üzere 7.4 büyüklüğündeki depreme uyandı Kocaeli. 17.840 vatandaşımızın yaşamını yitirdiği, bu büyük deprem daha dün gibi hafızalarımızda unutmadık, unutmayacağız.

Depremde anaların gözyaşlarını, çocukların ” Baba ” diye haykırışlarını Unutmadık Unutmayacağız…

Bu gece on binlerce insanın yarın sabah uyanmak üzere yattığı ama yarının olmadığı ve bir daha asla uyanmadıkları gece. Bu gece 16 Ağustos’u 17 Ağustos’a bağlayan ama tüm bağların 03:02 de koptuğu gece Bu gece kulağınızı toprağa dayayın ve dinleyin.

Benzer Sözler :   Sevgiliye Yeni Yıl Mesajları, Eşinize Yeni Yıl Mesajları, En Romantik

Küçük kıyamet gibiydi “Annemi kurtarııııın!” “Yaralı vaaar!” “Burada kimse var mıııı?” sesleri silinmez bizden, ÖLSEK KEMİKLERİMİZ UNUTMAZ! Enkaz, ışıksız, kimsesiz, viran demektir 17 Ağustos 1999. Marmara küllerinden doğdu bu yüzden başkadır bizde. Rabbim tekrarını vermesin!

O gece… Karanlığın içinde korku dolu bir koşuşturmaca, toz bulutları, polis sirenleri ve ambulans ışıkları… Çaresiz bekleyişler… Zor bir soru… Sesimi duyan var mı? Bir daha bu soruyu sormamak ve duymamak dileğiyle.

Ağustos güzeldir. 17’si olmasa…

Yitirdiğimiz tüm canlar, uğurlar olsun. Hüzünlü bulutlar yoldaşınız olsun. Gecenin 3’ünde uyandık, CAN pazarına!!!!! Öküz başını sallıyor, “Sakın korkma,” dedi babası oğluna. 🙁 🙁 : Unutmak mümkün mü? Orada olanlar bizi ve her şeyi değiştirdi…

Acılı 17 Ağustos Mesajları

Öyle bir andı ki ev sallanıyor ve 45 saniyede oluyor bütün her şey. Uyanıyorsun, ilk olarak sevdiklerin geliyor aklına. Sonra da komşuların, herkes meydanda… Giden gidiyor, kalan kalıyor ve anlıyorsun sevdiklerinle aranda SADECE 45 saniye olduğunu…

Acının tarihi var ama tarifi yok… O gece kaybettiğimiz canlarımızın ruhu şad olsun.

17 Ağustos depreminde kaybettiğimiz vatandaşlarımızın acısı hala yüreğimizde… Yakınlarının, geride kalanların hissettiklerini tahmin etmek zor değil, imkansız belki de. Allah sabırlar versin…

“Sesimi duyan var mı?” 17 Ağustos 1999 depreminde yaşamını yitiren tüm canlarımızı saygı, özlem ve rahmetle anıyoruz.

Dünyama sığdıramadığım sevdamı… Bir gecede betonlar arasına sığdırdım. Sustum sessizce dinledim Ama olmadı Ben yüreğimi 17 Ağustos’ta kaybettim.

Büyük bir acı ve bir büyük felaketti 17 ağustos 1999. Tam 20 yıl önce uğurladığımız tüm canlara ve yıkıma uğramış ailelere, saygıyla.

Bazı tarihler hiç ilerlemez; her 17 Ağustos’ta yeniden 1999’a gidiyor, o acıları yaşıyoruz. Yakınlarını kaybedenlere bir kez daha sabır diliyor, o dönem büyük bir dayanışmayla yardıma koşanları saygıyla selamlıyorum.

Deprem riski altındaki İstanbul’umuzun 500’e yakın deprem toplanma alanlarından geriye kalan sadece 77 ve onların da nerede olduğunu bilen, söyleyen yok.. 17 Ağustos’un acı yıldönümünde acı gerçekler..

17 Ağustos 1999 depreminde hayatını kaybedenleri rahmetle anıyoruz. Allah ülkemize bir daha böyle acılar yaşatmasın. Benzer bir felaketi yaşamamak için “İstanbul depreme hazır mı?” sorusunun net cevabını bugünden verebiliyor olmamız lazım.

Her yerimiz morarmış, kesikler var vücudumuzda, üstümüz başımız yırtıklar içinde, toz toprak her bir yanımız, ayağımızda bir terlik bir ayakkabı ne yazık ki yok… Üşüyoruz, evet Ağustos’un 17‘sinde üşüyoruz. Akşamları, geceleri çok soğuk oluyor Gölcük, o gece farkına varıyoruz.

Hüzünlü 17 Ağustos Depremi Mesajları

Gözleri kör eden bir karanlık, kulakları sağır eden bir sessizlik ve içimizi yakan o cümle “Sesimi duyan var mı?” 17 Ağustos Marmara Depremi’nin 20. yılında hayatını kaybedenleri rahmetle anıyorum. Rabbim bizlere böyle acılar tekrar yaşatmasın.

17 Ağustos 1999 Saat üçü beşe geçe, Ölüm uyandı. Saniyeler hiç bu kadar uzun, hiç bu kadar yıkıcı olmamıştı. Ve iç ürperten bir sesleniş… Sesimi duyan var mı? Umutla bekleyiş, sevinçle varoluş, acıyla yok oluş. Allah’ım öyle bir acı yaşatma bir daha…

17 Ağustos depremini yaşadım. Daha önce de deprem yaşamıştım, onlar bir sallanıp durmuştu. Bu sallandı, durmadı, bekledim durmadı, beklemeye devam ettim, yine durmadı, durmadı… Ve o gece birçok eve bir daha hiç güneş doğmadı… Vefat edenlere rahmetle…

Bilir misiniz; biz Kocaelililer kendi aramızda hiç deprem konuşamayız. Çünkü 17 Ağustos’ta deprem en yakınımızdan en uzağımıza bir parçamızı alıp götürmüştür. Bırakın sevdiklerimizi sağ bulmayı, cesedine bile ulaşmayı şans kabul etmişiz. 17 Ağustos’u hiç sevmeyiz biz.

17 Ağustos 1999 Depremi Mesajları yazımızı burada sonlandırıyoruz ve Allah’ımıza duamız şudur ki:

ALLAH’ım yaşayan hiç bir kulunun böyle bir sabaha uyanmasını nasip etme. Âmin!

Siz de yorumlarınızla bu acıyı paylaşın ve unutturmayın!

Haftaya kutlayacağımız Malazgirt Zaferi Kutlama Mesajları yazımız da ilginizi çekebilir.

Bizi Facebook, Twitter, Instagram, Pinterest ve Youtube hesaplarımızdan takip ederek bize destek olabilirsiniz.

Yazımızı Değerlendirebilirsiniz
[Toplam: 4 Ortalama: 4.8]

BİR CEVAP BIRAK

Please enter your comment!
Please enter your name here